تبلیغات
همه رفتن کسی با ما نموندش . کسی خط دل مارو نخوندش. همه رفتن ولی این دل مارو، همون که فکر نمی کردیم سوزوندش. که حاشا کرده ای بر در نخورده که آیا زنده ایم یا جان سپرده.که حاشا صحبتی حرفی، کلامی که جزء رفته هاییم ما نمرده. عجب بالا و پایین داره دنیا. عجب این روزگار دلسرده با ما. یه روز دوروبرم صدتا رفیق بود منو امروز ببین تنهای تنها. خیال کردم که این گوشه کنارا یکی داره هوای کار مارا. یکی هم این میون دلسوزه ما هست نداره، آرزو آزاره مارا./ - پیاده رو ها
پیاده رو ها | تخصصی ,

((مهم داشتن بهترین چیزها نیست؛مهم استفاده به بهترین شكل از چیز هائیست كه داریم))

سلام به بهترین دوستان دنیا. میدونم از هفته پیش منتظر بودید كه ببینید مقاله این هفته چیه. پس اگه دوست دارید در مورد پیاده روها بیشتر ببینید و بخونید، ((بقیه ماجرا)) رو بیش از این منتظر نذارید.

مقاله از آقای كوچگانی هستش.

با اجازه ایشون كمی هم دخل و تصرف كردیم و واسه مطلبشون شكل هم گذاشتیم.

 

 

به نام خدا

مقدمه:

در زمانی كه هنوز وسایل نقلیه موتوری در كار نبود ، تمام

عرض راه ها مختص افراد پیاده بود و گاری ها هم از همین راه ها در میان مردم استفاده می كردند . با ظهوروسایل نقلیه موتوری ، تفكیك مسیر پیاده از سواره لازم بود . زیرا در این صورت هم استفاده از این وسایل راحت تر می بود هم ایمنی پیاده ها تامین می شد .

در ابتدا تنها در یك طرف خیابان پیاده رو تعبیه می شد ؛ ولی بعد ها در اكثر مكان ها در دو طرف خیابان پیاده رودیده می شد .عواملی كه در دوطرفه بودن یا نبودن پیاده رو تاثیر دارد بدین شرح می باشد :

1. حجم تردد وسایل نقلیه و عابرین

2. میزان فاصله متوسط منزل افراد تا محل كارشان

3. امكان یا عدم امكان انتخاب مسیر مختلف

4. نوع ناحیه

5. كاربری غالب

6. میزان توسعه شهری

طراحی پیاده رو:

در ساخت پیاده رو نكات ساده ولی مهمی را باید به كار بست.

1. عرض پیاده رو:

عرض پیاده رو به نوع خیابان و تواتر استفاده از آن و نوع كاربری غالب ناحیه بستگی دارد . مثلا در خیابان هایی كه بازارهای جدید وجود دارد ، به دلیل عقب نشینی مغازه ها و وجود پاركینك خارج از خیابان ، 1.2 تا 1.8 متر ، عرض مناسبی است. در حالی كه در مناطق مسكونی با تراكم متوسط یا غیر تجاری ، 1.2 تا 1.5 متر كافی به نظر می رسد . این مقدار در مجاورت مكان های آموزشی و مكان های پر تردد مثل ترمینال ها ، بین 1.8 تا 2.0 متر است .

2. چگونگی اتصال پیاده رو به مسیر ما قبل:

باید توجه داشت كه سلسل مراتب در مورد پیاده رو ها نیز بر قرار باشد . زیرا صحیح نیست كه عرض پیاده رو یكباره تغییر كند . مثلا ً عرض یك پیاده رو 3.0 متر باشد و بعد از مسیری كوتاه  عرض آن به 1.5 متر كاهش یابد . زیرا تدر محل این كاهش عرض معمولا تداخل در رفت و آمد عابران دیده خواهد شد .

3. چگونگی بر خورد آن با سواره رو:

این مورد باید بسیار مورد بررسی قرار گیرد . زیرا اكثر تصادفات سواری ها با عابرین در این محل ها اتفاق می افتد . در حالیكه باید توجه به افراد معلول نیز داشت . وجود لبه و یا جوب با نداشتن پل ، برای آنان مشكل زاست .

تغییر در نوع كفسازی پیاده رو نیز برای هشدار به عابران ویا در خیابان برای هشدار به رانندگان ، می تواند از بروز حادثه بكاهد.

بهتر است یك فاصله ای بین پیاده رو و سواره رو(در حدود 1.5 تا 3.0 متر) ایجاد شود . در این صورت این مزایا را خواهیم داشت:

1.جلوگیری از پاشیده شدن آب توسط خودرو ها روی افراد.

2. تعبیه وسایل راهنمایی و ترافیكی در این محدوده.

3. پارو كردن پرف پیاده رو در این مكان.

4. جلو گیری از تصادف افراد پیاده با وسایل نقلیه در اثر سر خوردن افراد یا شوخی كودكان یا  افتادن به حریم خیابان بنا به هر علتی.

4. شیب پیاده رو:

هر فرد بالغ وسالم ، میتواند از پیاده رویی تا شیب 20% هم عبور كند. اما برای كودكان، افراد مسن ومعلولین این مقدار زیاد است. لذا شیب مناسب طولی در گستره 0 تا 10 درصد تعریف میشود.

بهتر است كه اگر شیب از 6% بیشتر باشد، یك نرده و یا دستگیره ای در كنار پیاده رو تعبیه شود تا كمكی به افرادی كه برایشان عبور از این پیاده رو مشكل تر است ، باشد.

بهتر است كه شیب به صورت گسسته اعمال شود و مكانهایی برای استراحت وجود داشته باشد.(در شهرهای كوه پایه ای و دارای شیب).

عرض

مفید پیاده رو:

باید توجه داشت كه عرض مفید پیاده رو آن قسمتی است كه افراد در آن به راحتی در حال رفت و آمد هستند. هر فرد به طور معمول به اندازه 0.3 متر از كنار دیوار فاصله می گیرد. پس این 0.3 متر جزء عرض مفید پیاده رو نیست و از فضاهای مرده به حساب می آید. درصورتی كه پیادهرو در كنار مغازه های تجاری باشند ، باید 0.5 متری هم برای افرادی كه به تماشای ویترین مغازه ها می پردازند ، به عرض مفید پیاده رواضافه كرد. موانع در پیاده رو ها مثل درخت ها ، پاركومتر ها ، شیر آتش نشانی و سطل زباله و ... نیز حدود .06 متر از عرض مفید پیاده رو می كاهد.  برای مثال اگر بخواهیم پیادهرویی با عرض (مفید) 2.0 متر در كنار یك مكان تجاری درست كنیم، باید حداقل 3.4 متر لحاظ شود.

كفسازی پیاده رو:

معمولاً از بتن مسلح یا غیر مسلح استفاده می شود. اگر هم از بتن آسفالتی استفاده شود، باید لایه زیرین حتماً از جنس سنگ شكسته یا بستر تثبیت شده باشد.

در استفاده از آسفالت(كه زیاد این مورد مناسب نیست)، بهتر است كه دوطرف لبه ها با بتن سیمانی به ارتفاع 0.15 متر پوشانده شود؛ زیرا هم از ترك خوردن آسفالت جلو گیری می كند هم باعث زیبائی است. درضمن اینكه از باغچه ها هم مراقبت می كند.

استفاده از سنگ فرش ، در حال گسترش است. زیرا هم زیبا تر است و هم كم هزینه تر تمام می شود . ولی به مراقبت بیشتری نیاز دارد. با توجه به نوع استفاده از هر مكان پیاده رو اگر سنگ فرش هم تغییر كند، زیبایی آن چند برابر می شود.

 مثلا در محل نشستن ، مدخل عبوری مغازه ها ، مكان توقف و انتظار، محل رسیدن به تقاطع ها( برای هشدار به پیاده ها) و... هر كدام دارای سنگ فرشی متفاوت باشند . ولی هماهنگی بین آنها نباید فرامش شود.

 در نمونه زیر همانطور كه ملاحظه می كنید از سنگ فرشهای گوناگونی استفاده شده است. در محل نشستن از قلوه سنگ استفاده شده است، مدخل ورودی مغازه ها فرد را به درون هدایت می كند و سنگ ریزه های مشكی و سفید در حقیقت هشداری است به عابرین به اینكه به محل تقاطع با خیابان نزدیك می شوند. فلشهای سفید حاصله هم در جهت شیب پیاده رو هستند.

در زمانی كه نیاز به پیاده روی موقتی باشد (در مكان های توسعه شهری) بهتر است كه از سنگ فرش استفاده شود. زیرا هم ارزانتر است هم در هنگام ساخت پیاده روی اصلی و دائمی ، راحت تر كنده خواهد شد.

***

 

 

 

 

 

 


نوشته شده توسط پژواک در چهارشنبه 27 اردیبهشت 1385 و ساعت 10:05 ق.ظ
نوشته های پیشین
+ طرحهای شرکت SOM در برنامه ریزی شهری+ برنامه حمل و نقل شهری سازمان ملل متحد+ khabarhay kelaaaaaaas+ درد دل بچه ها+ خسته کار نباشین !!!+ نخستین درود+ من از اسلام شما بدم می آید!!!؟؟؟+ لطیفه های بی نمک+ چرا ...؟+ + به بهانه آخرین جمعه سال+ یه روز سرد !!!!!!!+ آیا میدانید: + آشنایی با واحدهای ترم۴ کارشناسی شهرسازی + ۱+۱۲ نکته مهم در عشق و زندگی ( زندگی و عشق )

صفحات: